Sipas këtij neni, një ndërmarrje konsiderohet në pozitë dominuese kur fuqia e saj tregtare i mundëson të veprojë në mënyrë të pavarur nga konkurrentët, furnitorët dhe konsumatorët. Ky nen thekson gjithashtu se dy ose më shumë ndërmarrje mund të jenë në pozitë dominuese të përbashkët kur veprojnë së bashku në mënyrë që kufizon konkurrencën në treg.